1

In de twee uur dat Mari in de Hoop is heeft Buizerd een strijd met havik gevoerd. Bij aankomst hoorde ze hen bekvechten. Mieuw mieuw, tuttut tuttut en zag ze Buizerd laag door het loof heen vliegen. Van haar vriend weet Mari dat de havik een bosvogel is en de buizerd van het open veld houdt. Ze ziet hem/haar soms midden op het veld zitten vanuit De Hoop, zich draaiend in elke windrichting. Welke koers zal hij/zij varen of is het de trek in een muis die hem/haar beweegt? Mari hoort nog veel meer vogels fluiten vandaag en laat de deur openstaan, vlak voordat de lente begint. De bomen zijn kaal en de zon schijnt door de takken tot op de bodem. Mari verheugt zich op het groene bladerdek en hoopt dat Buizerd en Havik overeenstemming bereiken.

2

Alle werkzaamheden kosten een kwartier tijd. Het openen of sluiten van de luiken, de was draaien, ophangen, afhalen en vouwen, het bed opmaken, het schoonmaken van de keuken en de badkamer, het hele huis stofzuigen en het buiten zetten van de tuinmeubels en de fietsen. In totaal zes kwartiertjes dus plus eentje extra: het ontvangen of uitzwaaien van de gasten. Bij elkaar zo’n twee uur werk maar ze neemt altijd flinke pauzes tussendoor om te lunchen, lezen en te luisteren. De vogels gaan uit hun dak want het is voorjaar, je weet niet wat je hoort! Het is vlak voordat het bladerdak het bos weer groen kleurt, en Goede Vrijdag. De koeien staan weer buiten en Mari loopt langs, eet haar appel op een bank dichtbij de bron waar ooit een klooster stond en geen verkeer meer hoorbaar is.

3

Mari liep naar het museum voor de Slag om Westerloo op aanraden van de gasten die vonden dat ze dit niet mocht missen. Het was stervenskoud op deze voorjaarsdag – gevoelstemperatuur – en Mari was te dun gekleed. Van het museum kreeg zij het niet warm van binnen en in stevige pas liep ze terug naar de Hoop. Ze viel over een boomwortel en kwam terecht op haar rechterflank, au, stond weer op en liep door. Het bos heeft haar terug gevloten: met gekneusde ribben zit Mari een maandje thuis en overdenkt hoe ze verder gaat. Vooralsnog neemt ze driemaal daags twee paracetamols, slaapt met extra kussens ter ondersteuning op haar linkerzij. Ze leest en schrijft, heeft haar trip naar het Noorden uitgesteld want reizen zit er niet in.

4

Het is donderdag en Mari heeft vandaag alle tijd tussen de vertrekkende en komende gasten door. Jaqueline geeft haar geheel onverwachts weer een teken van leven. Met een verdrietige blik rusten haar ogen in die van Mari die verrast opkijkt. Ze heeft zo lang in standje neutraal gestaan dat Mari dacht dat Jaqueline voorgoed weg was. Naar de eeuwige jachtvelden wellicht waar dit huis is van oorsprong voor gebouwd is: thee drinken tijdens het jagen. Ze zoekt de betekenis van deze emotie en vindt bezorgdheid vanwege Momo die ziek is. Weer gaat het om een hond en dat gevoel wil gekend worden. Lenie stuurt een bericht: ze heeft een rustige nacht gehad en eet rijst met kip. De verwachting is dat ze volgende week weer normaal is.

5

Gemoedelijk is haar blik met het oog op de komende wandeling met Lenie op de hei. Momo is niet meer maar de vriendschap met Lenie blijft. De innemede boxer verblijft op het bolle veld, in het hoge gras: het eeuwige jachtveld en mag zich voortaan Freule noemen. Reisa denkt aan haar wanneer ze neerstrijkt op een bank in Engelenborg nu zij er niet meer is. Dit is de tweede bonushond die Mari hier achterlaat, nadat Henna Aicha ter adoptie afstond. Die hangt voor eeuwig op de bank en zit in haar mandje achterop de fiets. Zij en Momo werden vriendinnen, scharrelend langs de oever van de Meander om hier terecht te komen. Het hoogste punt in de omgeving, zonder gevaar voor overstroming zul je hier geen natte voeten/poten krijgen.

6

Mari wacht op de gasten die om 15 uur hebben afgesproken maar ze zijn er om 15.15 nog niet. Ze heeft de half-uur-regeling achter de hand, een briefje op de deur: sleutels onder de drinkbak voor vogels. Ze heeft geen telefoongegevens want deze boeking was last-minute en staat nog niet in het overzicht. Dan opent ze de deur en ziet half verscholen achter het bosje een auto staan. Op dat moment stapt een meisje uit en komt aangelopen. Ze was net aan het bellen met Noor om door te geven dat er niemand aanwezig is maar die neemt niet op. Vals alarm dus vooralsnog en Mari heet haar hartelijk welkom. Ze vertelt dat ze door heeft gegeven dat ze later zal zijn maar dat is niet doorgekomen. Na het rondje door het huis en overdracht van de sleutels vertrekt ze weer om haar spullen op te halen. Die woont in de buurt blijkbaar en heeft hier afgesproken met haar vriend uit Amsterdam. Achter elkaar aan vertrekken ze, één op de fiets en de ander in de auto. De volgende dag rond het middaguur ziet Mari dat ze heeft gebeld maar geen bericht heeft ingesproken. ‘Zal wel weer vals alarm zijn’, denkt ze en schenkt er geen aandacht meer aan. Na het eten stuurt Noor haar een bericht met een filmpje en wat foto’s van zogenaamde smerigheid in het huis. De gaste voegt er aan toe dat ze zelf in een oud huis woont maar dit slaat alles. Er is een foto bij die ze niet herkent, waar een stukje van een gordijn op staat dat ze niet herkent. Weer zo’n figuur dat geld terug wil maar heel doorzichtig te werk gaat. Mari zal meebewegen wanneer de gast weer vertrekt door verontschuldigingen te maken, en meer niet. Ze weet uit ervaring dat dit meisje niet voor rede vatbaar zal zijn.

7

Tijdens de nadere inspectie vindt Mari uiteindelijk het plekje, achter het bed waar wat kruimels liggen en het stukje gordijn met vlekken. Ook ziet ze wat spinrag en denkt aan de vakantiehuisjes waar ze wel eens wat stof heeft verwijdert. Het huis was wekenlang onbewoond en de donkere tijd is aangebroken. Ze heeft niet goed opgelet en neemt zich voor om wat vaker achter het bed te kijken. Dat gebeurt gewoonlijk eens in de zoveel tijd, net als bij haar thuis. Ze denkt aan het commentaar van het meisje dat bij haar vertrek toegeeft dat het huis verder ‘heel netjes is’. Mari geeft haar een flinke grom die ze niet kan waarderen. ‘Ik ga mijn ouders hier niet uitnodigen’ zegt ze terwijl ze de borg in ontvangst neemt. ‘Dat hoeft ook helemaal niet’.