‘Het is de missie van de grootmoeders, … , om het vrouwelijke energieprincipe weer terug te brengen op onze geliefde planeet, die op dit moment lijdt onder een vermindering van de yinenergie en een surplus van de yangenergie’

1

Dit schrijft Sharon McErlane in ‘De oproep van de Grootmoeders’, haar tweede boek over de wereldwijde beweging die zij heeft voortgebracht. Het is een vervolg op ‘De Grootmoeders spreken’ haar eerste boek dat me zozeer aansprak dat ik haar ben gaan volgen. Ik ben een volger van de Grootmoeders geworden met heel mijn hart en ziel. Het versterken van de yinenergie, dat klinkt voor jou wellicht als abracadabra maar niet meer voor mij. Ik voel het en daarom heb ik verbinding gezocht met deze vrouwen door te werken met het ‘Net van Licht’.

In september van het jaar 1996 liet Sharon McArlane haar hond uit en werd plotseling omringd door een groepje oude vrouwen in folkloristische kleding van diverse afkomst. Daar begint haar verhaal dat tot op de dag van vandaag doorklinkt. Het is precies het moment waarop ik zelf een levensveranderende wenteling heb ervaren. In die maand verhuisde ik naar het Spijkerkwartier in Arnhem waar ik een hele nieuwe levensfase inging. Een baan met een studie ernaast zorgden voor een breuk met mijn ‘vorige leven’ waarin ik was vastgelopen. Een heel nieuw begin met een ander levensritme en met nieuwe vrienden. Mijn moeder zei ‘Monique heeft een nieuw leven gekregen’ en zo was dat. Met de timing is de verbinding gemaakt met de Grootmoeders, waar ik door werd geraakt. Ook ik ben vanaf dat moment meer mijn vrouwelijke energie gaan volgen. Bewustwording van het creatieve proces is een feit geworden waar ik veel plezier aan beleef. In gang gezet door mijn studie Handvaardigheid aan de kunstacademie ben ik dagelijks gaan vliegen. Dit vind je vast en zeker ook weer abacadabra, wat voor mij ook een poosje heeft geduurd om het serieus te nemen.

Wat houdt vrouwelijke energie en mannelijke energie nou eigenlijk in? Dat is de vraag die centraal staat in dit artikel. Hoe we de balans kunnen herstellen is mijn tweede vraag die daaruit volgt. Ik wil beginnen met de intuïtie te omschrijven zoals ik dat ervaar, ook wel ‘Fingerspitzengefühl’ genoemd. Het was de opdracht aan mezelf na het afstuderen waar ik nog niet precies de vinger op kon leggen. Van binnenuit werken daar begint het allemaal mee: ‘bottem up’ in plaats van ’top down’, van bovenaf. Tijdens het eerste jaar van mijn studie kregen wij nog wel wat opdrachten maar daarna hield het op. Het experiment waar wij aan deelnamen was om ons helemaal te laten leiden door niemand anders dan onszelf. Het gevolg was dat veel studenten afvielen en wij met ons tweetjes afstudeerden. Tegen het einde van de opleiding ging onze docent die het voortouw nam in dit experiment dood aan leukemie. De grond onder mijn voeten begon te schudden maar ik hield mij staande. Ik had voor mijn gevoel geen andere keuze dan doorgaan op deze weg. Een bevriende kunstenaar noemde dit ‘zijn neus achterna gaan’, wat niets anders is dan intuïtie volgen. Om de vrouwelijke en mannelijke energie te leren kennen moet je eerst leren naar je gevoel te luisteren.

2

Na een zachte landing in de Emmastraat kreeg ik een kat op mijn pad, Nina die liefde op het eerste gezicht was. Ze zat bij een vriendin die achteraf woonde in haar eentje in de sloot, ernstig vermagerd te krijsen. Mijn vriendin nam haar in huis maar die had al een kat en ze wou er niet nog eentje en vroeg mij om te komen kijken. Ik zag haar spelen op het kleed met speelgoed van de baby en was op slag verliefd. Inmiddels op gewicht nam ik haar mee op mijn hand, zo klein was Nina die voortaan bij me was. Ze werd mijn hulp uit de dierenwereld die 14 jaar bij me bleef tot 2011 waar ik veel van heb geleerd. Een poosje later voegde Tati zich bij ons en was mijn gezinnetje compleet. Mijn hond heeft me geleerd om te luisteren naar mijn gevoel door me daar steeds weer op te wijzen tot na zijn dood zelfs. Ik leerde voor mezelf te zorgen door haar en te luisteren naar mezelf door hem. Ook hij was liefde op het eerste gezicht, verlegen en brutaal tegelijk daagde hij mij uit om op de hort op te gaan. Ik ben gaan wandelen, dag in dag uit en doe dat nog steeds elke dag en dat noem ik vliegen want ik laat los. Ik laat me helemaal opnemen in de natuur waar ik me door laat omringen. Alle problemen achter me laten tijdens het bosbaden of door langs de rivier te lopen. In de stad zul je mij niet gauw vinden aan het einde van de middag en de telefoon staat op stil.