Categoriearchief: Vers van de pers

Nieuwe beelden en teksten

Pimpelmezen

Vandaag, 16 maart zijn de pimpelmezen weer druk aan het af en aan vliegen. Ze timmeren er op los, ondanks weer en wind wordt er een nest gebouwd in het kastje dat bij mij aan de gevel hangt. Dit is het derde jaar dat zij hier nestelen om zich voort te planten, en dit wordt de vierde leg. Ze zijn honkvast, het hele jaar door vaste gasten op het balkon aan de voorzijde van mijn Brusselse huis. Voordat ik weer een kat in huis haal moet er een hor komen, ter bescherming van de vogeltjes.

Wisselstroom

Ik fotografeer wat me raakt, en daar komt ruimtelijk werk uit voort. Ik volg mijn hart, bedenk nooit van te voren wat ik wil vastleggen, en luister naar mijn intuitie. Het ruimtelijke werk is het resultaat van een beeld dat ik helemaal voor me zie, spontaan opgekomen, uitgevoerd op een manier die heel mind-full is, ofwel met alle aandacht. Het is een wisselstroom die leidt tot verbeelding en verruiming.

Bloedgroep dieet

Ik volg een dieet waarbij je rekening houd met de bloedgroep die je hebt, in mijn geval is dat bloedgroep A-positief, de vegetariërs. Ik ben daar ooit veel kilo’s mee kwijtgeraakt, door enkel te eten wat bij je past. Daarbij heb ik gemerkt minder prikkelbaar te zijn en beter in mijn vel te zitten. Het dieet was in het vergeethoekje terechtgekomen, maar nu weet ik het weer. Ik ben katholiek, en niet van de zwarte kousen, zondigen hoort er natuurlijk bij.

Bouwen

Sinds 2012 ben ik full-time bezig met verhuizen, verbouwen, klussen en inrichten. Waar ik ook ben, thuis en/of bij anderen. Het is een modus waar ik nu, na 7 jaar zwoegen wel klaar mee ben. In 2019 wordt er niet verhuisd, verbouwd, geklust of ingericht, behalve dan websites bouwen, voor mezelf en in de toekomst wellicht ook voor een ander. Ik gebruik mijn creatieve energie liever om beelden de bouwen.

 

Adhd

Ik heb vriend(inn)en met adhd en een poosje gewerkt als ambulant adhd-begeleider. Dat gaat/ging me wel gemakkelijk af want het is een feest der herkenning. Ik loop vaak harder dan ik gaan kan, om vervolgens in te storten en langzaam de draad weer op te pakken. Zodra ik weer op gang ben, niet te stuiten, maar meestal wel in staat om, met behulp van oefeningen, mezelf tot de orde te roepen. Depressie is mijn stok achter de deur. Dat wil je niet meemaken!