1
Ik ben in Hoogland om de verhalen van Mari, Reisa en Titi te verweven. Ik heb ze meer dan twee jaar gevolgd, sinds het voorjaar van 2023. Ik ben hier ook om voor de tuin van Marnix te zorgen die begin dit jaar plotseling overleed aan hartfalen. Die tuin, aan de rand van het dorp is omgeven door bomen, een heg, een vaart met riet en bootjes, een open landschap. Er komt amper verkeer langs, het is er stil op het ruizen van de bomen na. Zijn contract met de gemeente was omgezet naar tijdelijk omdat er gebouwd gaat worden. Na zijn dood heeft Jeanne de zorg voor de tuin overgenomen, die nu op Zomerdansweek is. Inmiddels heeft de gemeente haar een contract aangeboden voor het gebruik van de grond. Het is niet ver van haar huis vandaan, op loopafstand, langs Marnix’ huis aan de vaart, bij hem om de hoek.
Ik heb een begin gemaakt in de tuin en Kira – hond – begon meteen een gat te graven om in te liggen. In het midden heeft Jeanne Oost-Indische kers gezaaid die welig tiert maar tussendoor groeit gras, kweekgras. Ze heeft al wat gewied maar nog lang niet genoeg en ik doe dat nu heel grondig. De stugge wortels met witte punten kruipen diep onder de grond door en om die te verwijderen, dat is wat. Ik ging zitten in een houten stoel op de kopse kant van de tuin waar Marnix ongetwijfeld vaak heeft gezeten. Onder een bloeiende linde met uitzicht op de schuilhut die Jeanne heeft geplaatst. Schrik me dan een hoedje want ik zie zijn kop verschijnen tussen het groen, mijn maag draait om. Het is keramiek en lijkt sprekend op afstand in de hut, tijd om weer naar huis te gaan, haar huis.
Ik wil beginnen met het verhaal van Mari, ze werkt al 11 jaar als gastvrouw in vakantiehuisje De Hoop. Vervolgens Reisa die nu 9 jaar op honden past sinds haar eigen hond is overleden en zich Bonusbaas noemt. Tenslotte het verhaal van Titi die bij kringloopbedrijf Panta Rhei aan de slag is gegaan en ontslag heeft gekregen, na 4 jaar. Ik heb ze gevolgd in hun vrijwilligerswerk dat hen met plezier heeft vervuld maar niet altijd even leuk was. Dit verhaal is chronologisch verteld en vervlochten tot een overzichtelijk geheel. Drie vrouwen die hun ervaring met mij hebben gedeeld op die momenten dat ze overliepen van enthousiasme of juist niet. Ik was erbij en heb genoten van hun openhartigheid over het werk waar ze betaald voor hebben gekregen in natura.
2
3
Je hebt hier in Hoogland eigenlijk geen klok nodig want de kerk geeft de tijd aan. Om 8 uur luidt een hogere bel een poosje en dan weet je dat de dag begint. Ik weet niet hoe dat is in het weekend want ik heb er nooit eerder op gelet. Ik ben hier helemaal alleen, zelfs geen hond houdt me gezeldschap. Dan vallen andere dingen op in de omgeving waar je mee verbonden bent. Schuin tegenover zijn mannen een dak aan het vernieuwen van een heel oud huis. We groeten elkaar want de vorige keer hebben wij elkaar leren kennen. Toen had ik me per ongeluk buiten gesloten, stond op straat met Kira. Ik zocht in Marnix’ huis een ijzerzaag om de knip op de achterdeur mee door te zagen. Zijn garage ligt vol met gereedschap maar niet wat ik zocht, paniek, terug naar huis zonder bagage? Toch even langs Jeannes huis lopen en toen zag ik ze staan. ‘Kunnen jullie mij helpen?’ Dat konden ze wel en in no time stond ik weer binnen. Later op de avond heb ik deze handige jongens een flesje wijn gebracht, uit Marnix’ huis. Buurman liet me zijn erf zien, met katten inclusief nest. Er was een gelukskatje bij: oranje met strepen als een Cyperse kat, heel bijzonder. Hij attendeerde mij op de beste frietkraam van Europa, hier in het kleine Hoogland. Jeanne deelt zijn mening niet en bovendien was ie dicht vanwege de vakantie. Nu heeft ze verse aardappelen uit de tuin voor me dus die friet moet wachten.
Om 18 uur luidt de bel de avond in, drie minuten om precies te zijn. Het dak van buurman is gevuld met pannen, aan de straatkant. Met vier man sterk in een ketting ging pan voor pan omhoog met hem aan kop. Nu de rest nog maar morgen is er weer een dag, waarop ik langs zal lopen, op weg naar de tuin. Dan zal ik paden aanleggen met stroken karton, schors en houtsnippers.
4
De hele vroege ochtend raast er bouwverkeer langs mijn slaapkamer waar ik drie nachten logeer. Trekkers met aanhang en andere bedrijfswagens rijden af en aan tot het weer stil wordt. Ik heb nog een dag om na te denken over het weefsel van verhalen dat ik schrijf. Na de introductie van Mari wil ik Reisa inbrengen die honden onder haar hoede neemt, Momo in het bijzonder.
Ook om 12 uur luidt de kerkbel drie minuten: mensen, het is tijd om op te ruimen, lunchtime. Daarna nog even plat voor de eindsprint vandaag. Dat wordt nog eens het schrobben van de badkamer, tot de tijd erop zit. Rond 16 uur wil ik door het bos wandelen voordat ik ga koken. Vanavond nog een rondje moestuin om de paden te zien die vanochtend zijn aangelegd, door mij.
Tuinpad langs Oost-Indische kers
5
REISA: Bonusbaas