Ik lag lekker op de bank naar de vogels te luisteren komt mijn moeder (1926 – 2008) plotseling bij me liggen. Eigenlijk meer in me want dit was een geestesverschijning van toen zij mijn leeftijd had. Dit jaar is haar 100ste geboortedag, op 21 juni en daar sta ik bij stil. Voor het eerst sinds lange tijd was ik een broek aan het naaien. Dat is me met de paplepel ingegoten door haar en wellicht de reden om dicht bij me te zijn. Het kan ook de jaarlijkse familiedag zijn, bij mij deze keer die me heeft getriggerd om haar zo sterk bij me te voelen.

Ik gebruik een oude broek die goed zat als patroon voor de nieuwe die in de maak is.

Mijn moeder was niet alleen een hele goeie naaister maar ook een toneelspeelster, en op latere leeftijd bleek ze te kunnen schilderen. De hele familie heeft werk van haar hangen, waar ik van geniet. Mijn moeder speelde toneel bij de plaatselijke vereniging en kreeg hoofdrollen omdat ze zo goed was. Ze werd gevraagd om in Amsterdam de toneelschool te doen vanwege haar talent. Dat was echter een brug te ver voor mijn opa en oma die daar niets van wilden weten. Zij ging nog een stapje verder: ik mocht alles behalve naar de toneelschool.